GAZETE YAZARI

Haddini aşmayan cemaate kimse dokunamaz

13 Ağustos 2017, 04.00
Hayrettin Karaman

Hayrettin Karaman

1934 yılında Çorum'da doğdu. İlk İmam Hatip okullarından biri olan Konya İmam Hatip Okulu ve İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü'nde okudu. İki yıl İstanbul İmam Hatip Okulu'nda meslek dersleri öğretmeni olarak çalıştıktan sonra İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü'ne fıkıh asistanı oldu. Yüksek İslam Enstitülerinin İlahiyat Fakülteleri'ne dönüşmesinin ardından akademik çalışmalarını tamamlayarak sırasıyla doktor, doçent ve profesör unvanlarını aldı. Yarım asra yaklaşan fikir ve meslek hayatı boyunca, yurtiçi ve yurtdışında binlerce konferans, seminer, panel, vaaz, hutbe, kurs, yazılı ve görsel medya programı, eğitim programında yer alarak eğitim, öğretim, tebliğ ve irşad faaliyetini sürdürdü. Aralarında bugünün tanınmış bilim ve fikir adamları olan binlerce öğrenci yetiştirdi. 2001 yılında yaşanan baskılara karşı çıkarak Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesindeki görevinden –yaş haddi dolmadan emekliliğini isteyerek- ayrıldı. 2001-2004 yılları arasında Avrupa Uluslararası İslam Üniversitesinde (Hollanda) misafir öğretim üyeliği yaptı. İslam’ın İlk Emri Oku, Nesil, İzlenim, Gerçek Hayat, Eğitim Bilim gibi dergilerde devamlı yazdı. M.Ü. İlahiyat Fakültesinde İslam Hukuku Anabilim dalı başkanlığı ve Fakülte Kurulu üyeliği yaptı. MÜSİAD Yüksek İstişare Kurulu üyesi olan Karaman, çıktığı günden beri Yeni Şafak Gazetesi’nde köşe yazısı yazmaktadır. Üç çocuğu, yedi torunu ve dört torun çocuğu vardır. Basılmış Eserlerinin sayısı 50 civarındadır.

Bir önceki yazımda geleneğimizde, ümmetin birliği ve cami cemaati dışında cemaat adıyla bilinen bir topluluk bulunmadığını, çeşitli İslâmî hizmetler için bir araya gelmiş toplulukların veya oluşturulmuş kurum ve  kuruluşların daha ziyade  tarikat  ve vakıf adıyla kurulduğunu ifade etmiştim.

Bugün Türkiye’de resmen tarikat yok, sivil toplum kuruluşları var.

Sivil toplum kuruluşları seküler sistemin yapılarıdır, tarikat ve cemaatle alakaları yoktur.

Karıştırılmasın diye kısaca tanımını aktarayım:

Sivil toplum kuruluşu/örgütü (STK)  resmi kurumlar dışında ve bunlardan bağımsız olarak çalışan, politik, sosyal, kültürel, hukuki ve çevresel amaçları doğrultusunda lobi çalışmaları, ikna ve eylemlerle çalışan, üyelerini ve çalışanlarını gönüllülük usulüyle alan, kâr amacı gütmeyen ve gelirlerini bağışlar ve/veya üyelik ödemeleri ile sağlayan kuruluşlardır. Sivil toplum kuruluşları oda, sendika, vakıf ve  dernek  adı altında faaliyet gösterir. STK’lar şeffaf, denetlemeye açık, hesap vermeye hazır kuruluşlardır.

Haddini aşmayan cemaate kimse dokunamaz

Haddini aşmayan cemaate kimse dokunamaz

Haber Merkezi

STK’lar, mevzuata uygun çalıştıkları ve amaçlarını aşmadıkları sürece bunlara kimse dokunamaz, kendilerine yönelik bir tehlike de yoktur.

Son zamanlarda Türkiye’de “cemaatler tehlikede, eğer bunlar yok edilirse İslam da yok olur” kabilinden endişeler dile getiriliyor. Bu cümlede geçen cemaatlerden maksadın da tarikatlar olduğu anlaşılıyor.

Ülkemizde medeniyet ve kültürümüzü yabancı (Batı) olanla değiştirmek üzere girişilen devrimler arasında tekke ve zaviyelerin kapatılması ve tarikat faaliyetlerinin yasaklanması da vardı. İnsanın ferd ve toplum olarak tabiatına aykırı olduğu için yasak tutmadı, tarikatlar durum ve şartlara göre bazen açıkça, bazen de gizli olarak faaliyetlerine devam ettiler. Gizli oldukları, denetime tabi bulunmadıkları, propaganda ve telkin yoluyla halkın inandırılması esasına dayandıkları için sahih ve faydalı olanları yanında sahte, zararlı, kötü niyetliler için kullanışlı olanları da vücut buldu ve etkili oldu.

Irak’ta Kesnizâniyye tarikatının her tarafa sızarak ülkeyi, bir kurşun atmadan ABD’ye nasıl teslim ettikleri bugünlerde yine konuşuluyor. Daha önceleri Hindistan bağımsızlık mücadelesinde Barelviyye tarikatının İngilizleri desteklediği, hilafet hareketine de karşı çıktığı biliniyor. Son zamanlarda Türkiye’de, tarikat olmasa da onun bazı özelliklerini taşıyan Gülen hareketinin  can ve mala verdiği zarardan başka  başımıza açtığı belâlardan hala kurtulabilmiş değiliz.

İşte bu kötü örneklerden hareket eden bir kısmı iyi, bir kısmı kötü niyetli çevreler aslında tarikatları kastederek cemaat adıyla bu kuruluşlara dikkat çekiyor, denetim altına alınmazlarsa, şeffaf ve hesap verebilir olmazlarsa tehlikeli olacaklarını ifade ediyorlar. Bu hareket karşısında o kurumların mensupları da telaşa kapılıyorlar.

Tasavvufun islâmî bir kurum olduğunu, dinimizi kâmil manada anlama ve yaşama amacıyla üç okuldan da (fıkıh-kelam, tasavvuf, İslam felsefesi) yararlanmak gerektiğini savunageldim. Amaçlarının dışına çıkmamaları, siyasete ve dünya menfaatine bulaşmamaları şartıyla ehlinin yönetiminde tarikatların faydalı olacağı inancımı koruyorum. Tarikatların amacı İslam’ı “irfan, takva, ihsan ve ihlas” boyutlarıyla yaşamak isteyenlere belli usuller  dahilinde eğitim  vermektir.

Bu amacı koruyan; devlete sızmaya, holdingleşmeye, iktidarı perde arkasından yönlendirmeye… kalkışmayan dini topluluklara/yapılara kimse zarar veremez. Mutedil laik ülkelerde bile bunlar varlık ve faaliyetlerini rahatça sürdürebilirler.

Haddi aşanlar, tarikat veya cemaat kisvesi altında siyaset, ticaret ve ihanet yapanlar ise elbette korkmalılar ve hiç şüphe yok ki, devlet bunları engellemelidir.

SON DAKİKA

#title#

Son gelişmelerden anlık haberdar olabilirsiniz.

Yenisafak.com bildirim ile, web sitesine girmeden de haberleri takip edebilirsiniz. Beni Haberdar Et